سلامُ لبیروت
به گزارش روابط عمومی معاونت فرهنگی و دانشجویی، انفجار مهیب عصر سهشنبه یک انبار بزرگ نیترات آمونیوم در بندر بیروت که صدای آن تا کیلومترها دورتر شنیده و لرزه آن تا مرکز قبرس در مدیترانه احساس شد، لبنان را برای ساعت ها در شوک فرو برد و تا بامداد چهارشنبه همه اجزای حکومت این کشور را به حالت آمادهباش در آورد. در همین راستا و به منظور همدردی با مردمان عزادار لبنان منیره اسماعیلی عضو سرویس فرهنگی مفدا دانشگاه در یادداشتی اینگونه می نویسد:
امشب مادرهای بیروتی در شوره زار اشک هایشان قدم می زنند و به جای لالایی زیر گوش کودکانشان این شعر را زمزمه میکنند:«غریبگی نکن؛نکن غریبگی پسرم؛اینجا خاور میانه است و هرکجای خاک را که بِکَنی؛دوستی،عزیزی،برادری بیرون می زند.»
امروز شاخه های درخت سدر پرچم لبنان در اخگرهای داغ می سوزد و پرستوها با بال های نیمه سوخته بر فرازش بارانی اند...تا خفه کنند آتشِ جانکاهی را که وطن را میسوزانْد و خاکستر میکرد!
ما را شانه به شانه ی خودت بدان بیروت
برای آتشی که تباه کرد مردمانت را...
برای خوشه های گندم سوخته ات ...
برای داروهای ضد سرطان از دست رفته..
برای نوزادان متولد شده با درد...
برای تنفر از خدانَشِناسانِ بی مروت...
حالِ خوبی ندارد ایران...
حالِ خوبی ندارد لبنان...
اینجا نفس ها تنگ و آنجا تن ها در حالِ سوختن...
به گوشِ مهدیِ فاطمه برسانید برایِ این بدحالی ها« أمَّن یُجیب بخواند......»
شاید فرجی شد و خودش پایانِ خوبِ این داستان بود.


