خانه ام حسنیه ات شود و اهل خانه ام همه عزادار توباشند
حال و هوایم تغییر کرده ، گرمایی در دلم خانه کرده است.
این کار هرسالِ دلم هست ؛ وقتی بوی محرم میاد.
ولی امسال دلم شور میزند!
از دور و بر صدا هایی بلند شده که باحال دلم موافق نیست ؛
محرم بی روضه ! محرم بی اشک !
محرم بی ۰۰۰۰
نه ! نمیشود از غمت نگفت
من صدای تیز کردن شمشیر کوفیان را میشنوم و صدای هل من ناصرت کوچه پس کوچه های این شهر را پر کرده است .
این محرم باید از خودم شروع کنم ؛
تپش های قلبم باید نوحه بخوانند؛
خانه ام حسنیه ات شود و اهل خانه ام همه عزادار توباشند.
کوچه هم پرشود از رد اشک هایمان .
خیابان ها ماتمکده شوند و سیاه پوش غمت .
امسال به وسعت یک شهر برایت روضه میگیریم .
یا اباعبدالله ؛
برکوچه های مرده این شهر جان بده
با عطر پرچمت دل ما را تکان بده
افتاده ایم درقفس تنگ روزگار
با اشک روضه ات، پر پروازمان بده


